کاوشگرهای فضایی ایران

کاوشگر 5

ارسال اولین موجود زنده به فضای زیرمداری

کاوشگر5

در فاصله کمتر از شش ماه پس از پرتاب موفق کاوشگر ۴، پنجمین کاوشگر با هدف ارسال موجود زنده تا ارتفاع ۱۲۰ کیلومتری سطح زمین طراحی و ساخته شد. بدین ترتیب در تاریخ ۱۶ شهریور ماه ۱۳۹۰، برای نخستین بار در ایران کاوشگر حامل یک موجود زنده انسان‌نما توسط یک پرتابگر حاوی سوخت جامد  به فضا ارسال شد.

از مهم‌ترین اهداف پرتاب کاوشگر ۵، کسب دانش و فناوری ارسال حیات به فضا بود.

اين کاوشگر به گونه‌اي طراحي شده‌ بود كه شرايط لازم براي زنده ماندن يك جاندار كوچك نظير ميمون را در مدت زمان مأموريت فراهم می‌کرد. بدین منظور کپسول زیستی به یک سامانة پشتیبان حیات شامل زیرسامانة‌ تولید اکسیژن و حذف دی‌اکسید کربن و تجهيزات سنجش و ثبت پارامترهای محیطی و علائم حیاتی موجود زنده مجهز شد.

از جمله فعالیت‌های اصلی در این کاوشگر، آماده‌سازی، حساسیت‌زدایی و سازگارسازی موجود زنده با شرایط پرتاب بود که از آن جمله می‌توان به مقاوم کردن حيوان در برابر نيروهاي شتاب، بي‌وزني، تكان‌ها، چرخش‌ها و صوت ناشی از پرتاب اشاره کرد. این مأموریت با موفقیت نسبی همراه بود و طی آن داده‌های محیطی و حیاتی کپسول زیستی به زمین مخابره شد. داده‌های ارسالی نشان می‌داد که موجود زنده تا قبل از فرود از علائم حیاتی قابل قبولی برخوردار بوده است.

 

دانش حساسیت‌زدایی و سازگارسازی موجود زنده با شرایط پرتاب برای اولین بار در کاوشگر 5، توسط پژوهشگران ایرانی به کار گرفته شد.

کاوشگر5

کاوشگر ۵ - مقاوم کردن حیوان در برابر شتاب پرتاب 

کاوشگر5

کاوشگر ۵ - مقاوم کردن حیوان در برابر ارتعاش و تکان‌های پرتاب 

چهار دوربين نصب‌شده در كاوشگر ، هم‌زمان تصاويري از مراحل مختلف پرتاب و میمون داخل کپسول را  به ايستگا‌ه‌های زميني ارسال مي‌كردند. 

کاوشگر5

کاوشگر ۵ - بعد از پرتاب (فاز موتور روشن) 

کاوشگر5

کاوشگر ۵ - قبل از جدایش دماغه 

کاوشگر5

کاوشگر ۵ - بعد از جدایش دماغه 

کاوشگر5

کاوشگر ۵ - عملکرد چتر ترمزی 

حاضرین در سایت

ما 318 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

شما اینجا هستید: صفحه ی اصلی تاریخچه کاوشگرهای ایرانی کاوشگر 5